1992 yılında Eskişehir’de Anadolu Üniversitesi kampüsünde Matematik bölümüne başlarken kendime, buradan çıktığımda mutlaka kendi işimi kurmayı bir hedef olarak seçmiştim.

Üniversite yıllarında İnternet üniversitelere henüz gelmişti. İnternet’le ilk tanışmam üniversitenin bilgisayar laboratuarlarında oldu. O kadar farklı bir dünyayı tanımaya başlamıştım ki, burada yeni bir düzen kurulduğunu görmek zor değildi. İnternet ile haşır neşir oldukça mezun olduktan sonra hangi işle uğraşacağım belli olmuştu.

Üniversite son sınıfta Eskişehir’de birkaç arkadaş bir araya gelip, bir internet şirketi kurup yönetmeyi denesek de daha tam olarak başlamadan kendini fesh etmek zorunda kalmıştı.

Bursa’ya döndüm ve orada da kendi işimi kurmak üzere görüşmelere başladım. Bir taraftan da ne gibi projeler hayata geçirilebilir, bunlar üzerine çalışıyordum. Hazırladığım projelerden bir tanesini (Futbol Menejerlik Oyunu) henüz yeni kurulan ama zamanın en güçlü İnternet firması olan Superonline’a göndermiştim. Projeyi gönderdikten tam iki gün sonra firmanın genel müdür yardımcısı evi aramıştı. O zamanlar henüz bir cep telefonu sahibi de değildim. Telefonu annem açmış ve eve geldiğimde bana iletmişti. Hemen kendisini aradım ve beni ertesi gün İstanbul’a davet eti.

Üniversite’den mezun olalı 2-3 ay olmuştu henüz. Büyük bir heyecanla İstanbul Ulus’ta ofislerine o hayatımın dönüş noktası olan görüşmeye gittim.

Çok sıcak bir karşılama oldu ve övgü dolu sözlerle çok güzel bir projemin olduğunu, bu projeyi mutlaka hayata geçirmek istediklerini belirttiler. Görüşmede iki kişi vardı. Firmanın Genel Müdür Yardımcısı ve şu anda bir medya kuruluşunda görevli bir spor editörü. Fakat bana o anda hiç beklemediğim bir teklif geldi.

Genel Müdür Yardımcısı : “ Murat, bu projeyi burada Superonline altında bir proje olarak yapmanı ve burada çalışmanı öneriyorum. Sana …. $’da aylık maaş(4 nokta 4 haneli maaş demek:) ) ”

O ana kadar kendi işini kurmayı hedef olarak seçen birine 4 haneli iyi bir Amerikan Doları maaş teklifi düşünce çeliciydi. Çünkü üniversiteden yeni mezun olmuş ve cebimde 5 kuruş param yoktu. Ama bir yanda da girişimcilik hayallerim vardı. Ama biraz tatlı bir baskı ile artık bir Superonline çalışanı olmayı kabul etmiştim. Hatta hemen birkaç emlakçı aranarak bana, İstanbul’da ofise yakın bir ev bile bulundu. Görüşme gün boyu devam etti, artık projeyi ve yapılacakları konuşuyorduk. Konuştukça yapılacaklara dair heves ve arzu artıyordu.

Bu süreç etkileyici gelmiş olacak ki hayatımın yönünü değiştirecek soruyu sormuştu Genel Müdür Yardımcısı : “ Murat hedefin ne, ne yapmayı arzuluyorsun?”

Hep kendi işimi kurmak isteyen biri olarak ve ortamında samimiyetine güvenerek “Sizi yanımda çalıştırmak isterim” dedim.

Bir anda ortam değişti. “Bu, senin düşündüğün kadar kolay değil” diye bir cevap aldım.

Oysa ben “sizin gibi birini bile yanımda çalıştırabilecek kadar büyük bir işe sahip olmayı amaçlıyorum” şeklinde bir içeriği ifade etmiştim. Çünkü gün içi konuşmalarımda hep kendi işimi yapma yönündeki hedeflerimden beni döndüren kendisiydi.

Ama soru – cevaptan sonra artık bir Superonline çalışanı olmadığımı hissetmeye başladım

Bu cevaptan 5 dakika sonra da “Murat, biz seni bir iki gün içinde arayacağız” şeklinde konuyu kapatan bir sözle Bursa’nın yolunu tuttum.

Hala kendilerinden telefon bekliyorum Birkaç kere kendisine ulaşmak için telefon açsam da kapı duvardı.

Bu olayın hayatımda ne kadar büyük bir dönüm noktası olduğunu bir süre sonra fark ettim. Eğer o cevabı vermemiş olsaydım kendi işimi kuramayacaktım, girişimcilik hayallerimi, hayatımla ilgili hayallerimi bir kenara bırakacaktım. Küçük yaşlardan beri kendimi hep girişimci olmaya şartlamam belki de bu cevabı vermemi sağladı. Çünkü ben o ana kadar hep öyle yaşamıştım. İlerideki yazılarda değineceğim ama küçükken pazarlarda Pazar torbası, limon, ne alırsan bir lira arabalarında tokadan tırnak makasına kadar her şeyi ve kendi mahallemde de simit sattım. Bu büyük bir zorunluluktan değildi, evden gizlice kaçıp kendi işimi yapma isteğimden kaynaklanıyordu.

Nitekim o cevap hayatımı değiştirdi ve Bursa’ya döndükten sonra kendi işimi kurmak üzere çalışmalar yapmaya başladım. Firmalara web tasarımı yapıyordum. İşi satıp, tasarımı yapıp tüm süreçleri tek başıma götürüyordum.

Ama bir gün işlerini yaptığım bir firmanın genel müdürü artık emekli olmak üzere olduğunu ve kendine bir iş kurmak üzere yatırım yapmak istediğini söylediğinde hayatım değişmeye başlamıştı.

Devamı başka yazılarda