<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Girişimciliğin önündeki aile engeli yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://www.muratyaniklar.com/2010/01/girisimciligin-onundeki-aile-engeli/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.muratyaniklar.com/2010/01/girisimciligin-onundeki-aile-engeli/</link>
	<description>Düş&#039;ün gerçek olsun</description>
	<lastBuildDate>Mon, 09 May 2011 13:13:28 +0300</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.2</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Ozan MUTAF tarafından</title>
		<link>http://www.muratyaniklar.com/2010/01/girisimciligin-onundeki-aile-engeli/comment-page-1/#comment-10</link>
		<dc:creator>Ozan MUTAF</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 03 Feb 2010 10:37:28 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.muratyaniklar.com/?p=136#comment-10</guid>
		<description>Ne güzel de açıklamış Murat Bey burada Türk toplumunun önündeki aile engelini... At kapağı devlete ondan sonrasını düşünme mentalitesi milletimizde son derece yaygın bir durumda... Nereden mi biliyorum??? Bunun en güzel örneklerinden birini kendim yaşadım da ondan... 14 yaşındaydım bilinçsiz bir şekilde (O dönemde Vietnam savaşı sonrası Amerika&#039;nın Hollywood şaheseri Rambo çok revaçtaydı, ki ondan etkilenmiş olma olasılığım çok yüksek) Askeri Liseye girdiğimde. Aslını sorarsanız ilk etapta ailem bu olayı pek de desteklemedi, ancak az önce bahsettiğim devlete kapak atmak fikri sanırım zamanla onlara çok sıcak ve mantıklı gelmeye başladı ki ilerleyen dönemler de askerlik mesleğini yapamayacağımı anlayıp onlara açıldığımda, aldığım cevabın en başında şimdiye kadar verdiğin emeğe yazıkla süslenmiş bahse konu düşünce tarzını ortaya koyan cümleler ile karşılaştım. Ve beni o yaşa kadar getirmiş aileme olan saygımdan ve sevgimden bu düşünce yapısını her ne kadar kabullenmesem de o yapıyla yaşamaya devam ettim.Ta ki, mesleği icra etmeye başlayıp, Silopi&#039;deki görevimi bitirmeyi müteakip İstanbula tayinim çıkana kadar... Tam bu nokta da ailemin düşüncelerine saygı duymamın yanısıra, kendi düşünce tarzımı hayata geçirmenin gerekliliği hususundaki fikirlerim güçlendi ve bunu aileme açtım. Çok kolay olmadığını belirtmem gereken bir süreci Murat Bey&#039;in de aileme yaptığı telkinler vasıtasıyla atlattım. Ve silahlı kuvvetlerden sivil hayata geçiş yaptım... Şimdi ki soru şu olmalı eee ne oldu girişimcilik ruhun seni bir yerlere getirdi mi ?? Çok mu başarılı oldun ??? Şimdilik cevabım hayır. Ancak girişimcilik ruhum bu yola başlamam için bana vesile oldu, ve inanıyorum ki aynı girişimcilik ruhu başarıyı yakalamam için de benim en büyük yardımcım olacak.... Ve işte o zaman geldiğinde ben de Murat Bey gibi başarılarımı ve yeni başarı planlarımı sizler ile paylaşmak üzere, tıpkı bunun gibi bir blog sayfası açacağım... Teşekkürler Murat Abi gençlerin önüne böyle bir başarı serüveni serdiğin için......</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ne güzel de açıklamış Murat Bey burada Türk toplumunun önündeki aile engelini&#8230; At kapağı devlete ondan sonrasını düşünme mentalitesi milletimizde son derece yaygın bir durumda&#8230; Nereden mi biliyorum??? Bunun en güzel örneklerinden birini kendim yaşadım da ondan&#8230; 14 yaşındaydım bilinçsiz bir şekilde (O dönemde Vietnam savaşı sonrası Amerika&#8217;nın Hollywood şaheseri Rambo çok revaçtaydı, ki ondan etkilenmiş olma olasılığım çok yüksek) Askeri Liseye girdiğimde. Aslını sorarsanız ilk etapta ailem bu olayı pek de desteklemedi, ancak az önce bahsettiğim devlete kapak atmak fikri sanırım zamanla onlara çok sıcak ve mantıklı gelmeye başladı ki ilerleyen dönemler de askerlik mesleğini yapamayacağımı anlayıp onlara açıldığımda, aldığım cevabın en başında şimdiye kadar verdiğin emeğe yazıkla süslenmiş bahse konu düşünce tarzını ortaya koyan cümleler ile karşılaştım. Ve beni o yaşa kadar getirmiş aileme olan saygımdan ve sevgimden bu düşünce yapısını her ne kadar kabullenmesem de o yapıyla yaşamaya devam ettim.Ta ki, mesleği icra etmeye başlayıp, Silopi&#8217;deki görevimi bitirmeyi müteakip İstanbula tayinim çıkana kadar&#8230; Tam bu nokta da ailemin düşüncelerine saygı duymamın yanısıra, kendi düşünce tarzımı hayata geçirmenin gerekliliği hususundaki fikirlerim güçlendi ve bunu aileme açtım. Çok kolay olmadığını belirtmem gereken bir süreci Murat Bey&#8217;in de aileme yaptığı telkinler vasıtasıyla atlattım. Ve silahlı kuvvetlerden sivil hayata geçiş yaptım&#8230; Şimdi ki soru şu olmalı eee ne oldu girişimcilik ruhun seni bir yerlere getirdi mi ?? Çok mu başarılı oldun ??? Şimdilik cevabım hayır. Ancak girişimcilik ruhum bu yola başlamam için bana vesile oldu, ve inanıyorum ki aynı girişimcilik ruhu başarıyı yakalamam için de benim en büyük yardımcım olacak&#8230;. Ve işte o zaman geldiğinde ben de Murat Bey gibi başarılarımı ve yeni başarı planlarımı sizler ile paylaşmak üzere, tıpkı bunun gibi bir blog sayfası açacağım&#8230; Teşekkürler Murat Abi gençlerin önüne böyle bir başarı serüveni serdiğin için&#8230;&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

